Het is alweer even geleden dat we onze blog updaten. De laatste Surinaamse weken zijn immers ingezet en dan schiet het bloggen er al snel bij in, nietwaar?
We liepen een weekje op de prenatale poli waar we zwangere buiken bij de vleet voelden. De ene al wat boller dan de andere, babyhartjes luisteren kunnen we nu als de besten! De administratie van de dossiers die er bij kwam kijken was zowaar complexer ;-) . Het uitrekenen van de zwangerschapsduur is hier in Suriname geen makkie, want ‘in Europa heb je een horloge, in Suriname heb je de tijd’, dus ook vele vrouwen weten niet wanneer ze het laatst menstrueerden. Gelukkig maakt men hier ook echo’s waaruit je dan kan afleiden hoe ver de zwangerschap is.
We namen op woensdag 21 maart afscheid van Vera en Sandra, onze Nederlandse vriendinnen die ook stage liepen in het ’s Lands Hospitaal en waarmee we zowat de helft van Suriname verkenden. Het was een plezante avond, we aten lekkere BBR (bruine bonen en rijst), gingen naar de Princess Casino, waar Sandra meer dan het dubbele terugwon (we hadden ieder 10 srd, zo’n 2.5€ ingezet). We zijn met de winst een drankje gaan drinken in de karaokebar om de hoek en zongen de longen uit ons lijf! Het was een leuke afsluiter! We ontdekten in die week ook een heerlijk koffie&taartjes-salon… Wat een geluk dat we die nu pas ontdekten, of de kilo’s waren er bij gevlogen, mmm! J
Het weekend dat er op volgde (24-25 maart) trokken we met ons tweetjes naar Ston eiland, een schiereiland in het Brokopondo stuwmeer aan de voet van de Brownsberg. Het is een gigantisch stuwmeer dat gebouwd werd om de elektriciteitsvoorziening te optimaliseren (zie vorig blogbericht over Brownsberg). In het meer steken nog steeds de boomtoppen van het onder water gelopen gebied uit toen men 50 jaar geleden de stuwdam sloot: van kwaliteitsvol tropisch hardhout gesproken! We namen de staatsbus uit Paramaribo, wandelden vanuit Brownsweg het laatste eind naar ons kampement, zagen slingerapen de weg oversteken langs lianen, en werden vriendelijk en verbaasd over onze wandelprestatie onthaald op Ston eiland. Onze pinahut (om je hangmat in te hangen) was ideaal gelegen aan het strandje, zicht op het meer, stralende zon, wat wil je nog meer? In de late namiddag maakten we nog een boottochtje op het meer tussen de boomtoppen, mysterieus, mooi, gezellig, genieten! We leerden er twee mannen (een Belg en een Portugees) kennen. Met een rumcola (in Suriname brouwt men verschillende soorten rum: Borgoe, Mariënburg, Palm) en een kampvuur ’s avonds was het echt gezellig!
De zondag was het ‘hangmatteren’, af en toe plonsen in het verbazingwekkend warme meer, zonnen, relaxen, zalig niets doen! De terugweg konden we de eerste 2 uren gratis met een Surinaamse gids meerijden. We zagen nog een stuk van de Surinaamse savanne en kregen hopen uitleg, waarna we in Lelydorp op de wilde bus richting ‘de stad’ sprongen. Zo’n wilde bus is een versierde bus met blote vrouwen, het interieur in plastieken zebraprint, erin 26 mensen gepropt, met z’n vieren op één rij zitjes, bil tegen bil, mensen op en af (waarvoor je telkens je stoel moet opklappen om ze te laten passeren), ergens nog een ‘sjakos’ van je tweede buurvrouw onder je neus, een klein kindje z’n hand op je been, je rugzak onder je knieën, een slapend kind op de boezem van je achterbuurvrouw, de haarbos van je voorbuurvrouw kietelend in je neus, het gegluur en pogingen tot gesprek van de Surinaamse mannen met een oorverdovende Surinaamse radio als achtergrondbeat, … Wij vinden het gewoonweg ZALIG! :-) Om het weekend af te sluiten aten we, zoals de echte Surinamers (of Amerikanen ;-) een hamburger bij de Burgerking J.
De afgelopen week hielpen we op de verloskamers, wat een ervaring! We zagen voor het eerst vrouwen bevallen…wat een karwei! We keken onze ogen uit en hielpen waar mogelijk. Zelf bevalling doen of zelf bevallen zat er nog niet in ;-). We zijn wel al volleerde babyvangers, persbegeleiders, schaar- en vieze doeken wassers, compressenplooiers, … maar volgende week profileren we ons toch ook als bevallers! :-)
De laatste volledige week is op dit moment ook voorbij, maar we genoten er nog met volle teugen van! We werden uitgenodigd in het zwembad van ‘de Belg van op Ston eiland’, Peter. Het was een heel gezellige avond met uitzicht op de Suriname rivier, een wijntje, olijfjes, … we zaten weer maar eens in het paradijs!
Dit weekend gaan we er ook nog goed van genieten, want onze dagen korten in! Al durven we dat niet te luid zeggen, want dan schieten we in paniek… We beseffen dat we hier een ongelofelijk mooie ervaring (bijna) achter de rug hebben, waar we heel dankbaar voor zijn. Maar toch ook met spijt in het hart beseffen dat we terug naar België moeten keren, waar ons een ietwat minder relaxte stageperiode voor de deur staat ;-). We kunnen enkel hopen dat wij dat beetje Surinaamse warmte in het soms kille België kunnen brengen door onze verhalen en ervaringen!!
Leen
Ps: de foto’s op facebook zijn niet meer geupdate aangezien we de tijd die ons nog rest liever aan andere dingen besteden dan achter onze laptop te zitten prutsen ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten