Even tijd voor een stevige update!
Na ons weekend Brownsberg liepen we onze laatste week kindergeneeskunde. Ondanks onze vermoeidheid van de eerste dagen, hadden we een erg leuke week! We speelden met de kindjes, vrolijkten hen op, namen hen eens vast, kriebelden in hun buikje, … het was ons laatste weekje, dus daar moesten we van profiteren! Het was ook Valentijn en dat werd hier heel erg uitgebreid gevierd (getuige de verhalen van de stagiaires die in scholen stage lopen: verkiezing tot King&Queen Valentine naargelang wie de meeste roosjes ontving van andere klasgenootjes...). Op onze afdeling waren ook kinderbedjes versierd met ballonnen en roosjes! Op woensdag (wat vrijdag werd) moesten we ‘een praatje houden’. Riet sprak over de chirurgische behandeling van de ziekte van Hirschsprung en ik ‘praatte’ over colitis ulcerosa en necrotiserende enterocolitis bij kinderen. We werden tijdens ons praatje voor dokter Morpurgo verwend met Orgeade en maizenakoekjes, mmm! Orgeade is een soort amandelstroop. Heel zoet, maar aan te lengen met water en ijsblokjes tot de gewenste zoetheid. We kregen zelfs een fles mee naar huis! Moet het nog gezegd worden dat na de mandarijnen, koekjes, drankjes, … dokter Morpurgo echt wel blij was met onze komst en hulp op de poli? J Onze evaluatie was er dan ook naar!
De rest van de week was het afwerken van onze KULeuven-taakjes geblazen, maar ook genieten van de zon, Japans eten met Vera en Sandra, Annelies kwam een avondje eten (Riet maakte bami, mmm), we lekten een ijscoupe in een typische Surinaamse tent (denk er dus meters flitsende neonverlichting bij en Valentijnversiering in alle soorten en maten!).
Vrijdag zetten we onze vakantie feestelijk in met een lekker drankje in de Orange Blues Bar! Een gezellig cafeetje dat ooit opgericht werd als ‘straffe stunt’ door een paar vrienden. Ik heb er erg genoten van de sfeer en de goede blues en jazz-muziek! Het was een welkome afwisseling met de typische Surinaamse zeemzoeterige liefdesliedjes op de radio… ;-)
Zaterdag 18 februari verdienden we een relaxte inzet van onze vakantie: we trokken naar de River Club met Vera en Sandra! We hadden een echte ‘aan het zwembad genieten van de zon met een goei boek’-namiddag! We hadden allemaal een mooi bruin (of hier en daar een toch wat rozig) tintje! We aten ’s avonds nog heerlijk Braziliaans. Een restaurantje waar je allerlei soorten eten kon kiezen, en je uiteindelijk moest betalen per gewicht op je bord J Een erg handige manier om van alles iets te kunnen proeven! Een duidelijke aanrader voor de eeuwige twijfelaars onder jullie, waaronder mezelf ;-)!
Zondag sliepen we uit, poetsten we ons huisje en trokken we in de namiddag naar de Sint Petrus en Paulus Kathedraal voor een optreden van een Nederlands a capella koor, optredens van de leerlingen van de Surinaamse muziekschool en de Surinaamse zangeres Annemarie Sanchez, jullie misschien wel bekend? Het optreden begon met een redevoering van de dominee over zout. Heel mooi om zien hoe iedereen actief deelneemt aan de preek. Er werden ideeën of antwoorden luidop geroepen vanuit het publiek, helemaal anders dan de Belgische kerkdiensten. De kathedraal op zich was ook ferm de moeite: de grootste houten kerk van Zuid-Amerika!
‘s Avonds is ons hoogbezoek na een lange vlucht toegekomen! Het was een blij weerzien voor Riet en haar ouders. Maandag vertrokken ze op een vierdaagse trip naar het binnenland. Ik verwacht ze elk moment terug thuis!
Ik had daardoor vier dagen voor mezelf en gebruikte de tijd om lang uit te slapen, ziek te zijn (had ik nochtans niet ingepland...), mijn stagewerk bij te benen, langbeloofde skypgesprekken tot uitvoer te brengen, … De vier dagen zijn alleszins voorbij gevlogen, net zoals onze overige tijd hier in Suriname!
Morgen vertrekken we met z’n allen (Riet, haar ouders en mezelf) voor twee dagen naar Galibi, een strand waar de zeeschildpadden ’s nachts hun eieren komen leggen. Ik ben heel erg benieuwd wat dit avontuur in petto heeft voor ons!
Tot de volgende!
Leen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten